Τι παίζει;
previous month Μαίος 2012 next month
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
week 18 1 2 3 4 5 6
week 19 7 8 9 10 11 12 13
week 20 14 15 16 17 18 19 20
week 21 21 22 23 24 25 26 27
week 22 28 29 30 31
Μην το χάσεις!
Κανένα γεγονός
Τι λέει; Θα βρέξει;

Ads on: Special HTML
Σε ξέρω εσένα!
Η διεύθυνσή σου:
38.107.179.227
United States United States :
Ο περιηγητής σου:
Unknown Browser Unknown Browser
Το λειτουργικό σου:
Unknown Operating System Unknown Operating System
Πέρασαν από εδώ!
mod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_countermod_vvisit_counter
mod_vvisit_counterΣήμερα:2
mod_vvisit_counterΧθες:49
mod_vvisit_counterΤρέχουσα εβδομάδα:51
mod_vvisit_counterΠερασμένη βδομάδα:276
mod_vvisit_counterΤρέχων μήνας:1251
mod_vvisit_counterΠερασμένος μήνας:1954
mod_vvisit_counterΣυνολικά:78687

Λέσχη Αεραθλητών Ιωαννίνων

Την Κυριακή στις 19 Σεπτεμβρίου του 2011,αποφασίσαμε ομόφωνα να μεταφέρουμε στο Μεσολόγγι(πετώντας), το δεύτερο υπερελαφρό αεροσκάφος που πρόσφατα αγοράστηκε από 2 ιδρυτικά μας μέλη και εντάχθηκε κι αυτό στη δύναμη της Λέσχης μας.

Το διθέσιο Savanah με νηολόγιο SX-UAZ, αγοράστηκε το καλοκαίρι που μόλις μας πέρασε και προσγειώθηκε στον κρατικό αερολιμένα Ιωαννίνων, στις 18-9-11 με κυβερνήτη τον Αντισμήναρχο Ιπτάμενο Γεώργιο Τσόλη, Ηπειρώτη στην καταγωγή,ιδρυτικό μέλος της Λέσχης μας και φίλο από πολύ παλιά. Ο Γιώργος έκανε μια ωραία πτήση από το πεδίο της Τερψιθέας και περνώντας πάνω από την Πίνδο, έφτασε χωρίς πρόβλημα στα Γιάννενα. Τον ευχαριστούμε δημόσια για την πολύτιμη βοήθειά του κι ευχόμαστε να τον βλέπουμε συχνότερα στη γενέτειρά του από δω και πέρα.

Την επόμενη μέρα είχαμε σχεδιάσει με τον Αλέκο(τον αντιπρόεδρό μας) την πτήση προς Μεσολόγγι με σκοπό να μείνει εκεί το αεροσκάφος μέχρις ότου η ΥΠΑ μας παραχωρήσει επιτέλους μετά από 2 χρόνια αγώνα ,μια γωνίτσα στο πολύπαθο αεροδρόμιό μας ώστε να μην ξενιτευόμαστε όπως κάνουμε τα τελευταία χρόνια σε άλλες πόλεις με πιο “φιλόξενα” αεροδρόμια!!!Ο Αλέκος είναι ο πιο φρέσκος χειριστής της Λέσχης μας, αφού απέκτησε πτυχίο πριν μερικούς μήνες και το ταξίδι αυτό φάνταζε σαν πρόκληση γι`αυτόν. Τον άφησα λοιπόν να ασχοληθεί με το σχεδιασμό του ταξιδιού ώστε να αποκτήσει την απαιτούμενη εμπειρία. Την επομένη κι αφού αποχαιρετήσαμε το Γιώργο που επέστρεφε στη Λάρισα, πήγαμε στο αεροδρόμιο προκειμένου να ετοιμάσουμε την πτήση μας. Μια σατανική σύμπτωση μας έφερε αντιμέτωπους με τραγελαφικές καταστάσεις στο αεροδρόμιο και σκηνές απείρου κάλλους εκτυλίχθηκαν μπροστά στα έκπληκτα μάτια μας.

Στην κατακρεουργημένη πίστα(όση απέμεινε από τις τραγικές επεμβάσεις της ΥΠΑ)ήτανε ήδη ένα ιδιωτικό Jet επιχειρηματία ενώ λίγο μετά προσγειώθηκε ρώσικο πυροσβεστικό ελικόπτερο. Τα δύσκολα άρχισαν όταν έφτασε κι η Ολυμπιακή που έπιασε την τελευταία ελεύθερη γωνιά της κουτσουρεμένης εδώ και χρόνια πίστας. Στην διάρκεια της αποβίβασης των επιβατών κι επιβίβασης των επόμενων, κατέφθασε Airbus της Aegean γεμάτο επιβάτες!!!Ο πανικός των αρμόδιων υπαλλήλων ήταν χαρακτηριστικός, όπου έτρεχαν πανικόβλητοι στην πίστα προσπαθώντας να στριμώξουν τα αεροπλάνα, με αποτέλεσμα το α/φος της Aegean , να παραμείνει στο διάδρομο με αναμμένες μηχανές και τον κόσμο σε αναμονή για περίπου μισή ώρα!!!Ο κυβερνήτης του, δήλωσε ότι χωρούσε και θα έπρεπε να τον αφήσουν να απελευθερώσει το διάδρομο, πλην όμως οι υπάλληλοι απέφυγαν να πάρουν την ευθύνη και προτίμησαν να ταλαιπωρήσουν εκατοντάδες επιβάτες, να επιβαρύνουν τις εταιρείες με μεγάλη αναμονή(και την ανάλογη ζημιά) και να θέσουν το αεροδρόμιο εκτός για μισή ώρα μιας και ο διάδρομος ήτανε κατειλημμένος!!!Κι όλα αυτά επειδή το έργο επέκτασης του ΚΑΙΩΠ, ενώ θα έπρεπε να είχε τελειώσει εδώ και 2 χρόνια, δεν έχει φτάσει ούτε στο 30% και δεν προβλέπεται δυστυχώς να ολοκληρωθεί. Τα σχέδια αλλάξανε 10 φορές από την ΥΠΑ,φτιάχτηκαν κτίρια που δεν ήτανε προτεραιότητα(όπως το νταμάρι-φάντασμα για τα οχήματα)κι έχουν μείνει στα μπετά,κι ενώ έχει ολοκληρωθεί η νέα τεράστια πίστα,αφήσανε (επίτηδες άραγε?)ένα μικρό κομμάτι 100 μέτρων που τη συνδέει με την υπάρχουσα κι έτσι είναι άχρηστη κι ανεκμετάλλευτη εξ αιτίας της ανικανότητας κάποιων αρμοδίων. Βέβαια το κόστος για τη συνένωση είναι απίστευτα μικρό μπροστά στο τεράστιο κόστος του νέου πενταόροφου πύργου ελέγχου που ξεκίνησε(ενώ υπάρχει και λειτουργεί άριστα ο παλιός)και κατέληξε στα αζήτητα μιας και δεν προβλέπεται να ολοκληρωθεί όπως και το κτίριο των οχημάτων!!!Εντύπωση λοιπόν προκαλεί η απόφαση της ΥΠΑ να δίνει προτεραιότητες σε έργα δευτερευούσης σημασίας και να μην δίνει σε χρήση τη νέα πίστα που θα δώσει νέα ώθηση στην κίνηση α/φων στα Γιάννενα με αύξηση των θέσεων parking,των εσόδων αλλά και της παραπάνω εργασίας..........για κάποιους υπαλλήλους του ΚΑΙΩΠ!!!

Τελειώνοντας λοιπόν με τα καραγκιοζιλίκια του αεροδρομίου μας, συνεχίσαμε την προετοιμασία μας με τον Αλέκο αδιαφορώντας για το γενικότερο μπάχαλο που επικρατούσε στην πίστα. Ανεφοδιάσαμε το α/φος με καύσιμο σύμφωνα με τα προβλεπόμενα(πιστοποιημένα μπιτόνια,γειώσεις,πυροσβεστήρες,κλπ)για πρώτη φορά ίσως για ελαφρό α/φος, αφού είναι γνωστό ότι πρόσφατα κάποια άλλη Αερολέσχη ανεφοδιαζότανε παράνομα με την ανοχή των αρμοδίων υπαλλήλων.....

Επιλέξαμε να αφήσουμε όλα τα αεροπλάνα να απογειωθούνε μιας και οι ταχύτητές μας ήταν πολύ μικρότερες από τα επιβατηγά των εταιρειών και δεν βιαζόμασταν άλλωστε.

Λίγο πριν πάρουμε άδεια για τροχοδρόμηση, συναντηθήκαμε με το φίλο μας Αντρέα Νικολάου που μόλις προσγειωνότανε με το Tecnam από το Μεσολόγγι σε ναυλωμένη πτήση από χειριστές των Ιωαννίνων που νοικιάζουν κατά καιρούς το αεροπλάνο του για να βάζουνε ώρες.

Ο Αλέκος ήτανε πολύ ψύχραιμος κι άνετος κι έτσι είχα την ευκαιρία να είμαι χαλαρός και να απολαμβάνω το τοπίο. Ο καιρός δεν ήταν ότι καλύτερο, μιας και στις 3 περίπου που απογειωθήκαμε υπήρχαν αρκετές αναπτύξεις κι αναταράξεις. Οι ορεινοί όγκοι που βρίσκονται πέριξ του λεκανοπεδίου των Ιωαννίνων αποτελούν μεγάλο πρόβλημα σε όλες τις προσεγγίσεις α/φων στα Γιάννενα με αποτέλεσμα τις συχνές ακυρώσεις δρομολογίων ειδικά το χειμώνα με τις ομίχλες και τους ισχυρούς ανέμους. Η ορατότητα δεν ήταν καθόλου καλή για VFR,παρόλα αυτά δεν πτοηθήκαμε και συνεχίσαμε την πτήση μας. Ήθελα να μάθει ο Αλέκος να πετάει χωρίς GPS κι έτσι τον υποχρέωσα να κάνει αναγνώριση του εδάφους και να πιστοποιεί κάθε λίγο το σημείο που βρισκόμαστε. Έτσι περάσαμε τα βουνά των Ιωαννίνων κι αφήνοντας τη Φιλιππιάδα στα δεξιά μας, καλέσαμε το Άκτιο και βγήκαμε στον Αμβρακικό. Είδαμε την Άρτα στα αριστερά και κατευθυνθήκαμε προς Αμφιλοχία στα 4.500 πόδια περίπου. Η ελεγκτής του Ακτίου ήταν πολύ φιλική και δεν είχαμε πρόβλημα με την υπάρχουσα κυκλοφορία. Μετά της Αμφιλοχία κι ενώ η ορατότητα ήταν ακόμη περιορισμένη καλέσαμε το Αγρίνιο που μας έδωσε τοπική κυκλοφορία από ένα ελικόπτερο ψηλότερα από εμάς. Λίγο μετά,κι αφού περάσαμε πάνω από τις λίμνες της Αμβρακίας και του Οζερού, είδαμε και το στρατιωτικό αεροδρόμιο του Αγρινίου,κ ι αφού πετάξαμε πάνω από τη γέφυρα του Αχελώου, συνεχίσαμε κατά μήκος του περιφερειακού με κατεύθυνση προς Αιτωλικό. Περνώντας δίπλα από την Κλεισούρα, είδαμε και το Αιτωλικό ενώ η ορατότητα δεν μας επέτρεπε να δούμε το Μεσολόγγι!!Πλησιάζοντας το Μεσολόγγι αποκτήσαμε και οπτική επαφή με το αεροδρόμιο που δεν είχε κυκλοφορία κι έτσι ξεκινήσαμε την κάθοδο για προσγείωση. Ο Αλέκος παρ`όλο που ήτανε άπειρος σε ταξίδια και με περιορισμένη ορατότητα, ήτανε χαλαρός και ξεκούραστος κι έτσι το προσγείωσε μόνος του άψογα στο διάδρομο του Μεσολογγίου. Στη συνέχεια το βάλαμε στο υπόστεγο,επικοινωνήσαμε με τον Άραξο για να κλείσουμε το σχέδιο πτήσης κι ενημερώσαμε τον Κο Πρεβεζάνο για την άφιξή μας. Κατόπιν πήραμε το αυτοκίνητο που είχε αφήσει νωρίτερα στο αεροδρόμιο ο πρόεδρός μας ο Αγάπιος κι επιστρέψαμε στα Γιάννενα κάνοντας τη σχετική απενημέρωση της πτήσης μας και συζητώντας για μελλοντικά ταξίδια.

Αυτή τη στιγμή περιμένουμε το χαρτί που θα μας επιτρέψει να σταθμεύουμε μόνιμα τα 2 αεροπλάνα μας σε χώρο που θα δοθεί στη Λέσχη μας εντός του αεροδρομίου, έτσι ώστε να πετάμε πλέον από εδώ και να μεταδώσουμε το μικρόβιο σε όσους περισσότερους Γιαννιώτες γίνεται. Η Λέσχη μας είναι η μοναδική που έχει καταφέρει σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα να αποκτήσει 2 α/φη χωρίς την παραμικρή βοήθεια από το κράτος ή άλλους φορείς όπως άλλες τοπικές Αερολέσχες που έχουνε επιδοτηθεί με χιλιάδες ευρώ από Ομοσπονδίες,ΓΓΑ,Νομαρχίες,Πολιτική Προστασία κλπ χωρίς να έχουν προσφέρει το παραμικρό και με μηδενική δραστηριότητα εδώ και πολλά χρόνια!!!Δυστυχώς αυτή είναι η κατάσταση που επικρατεί σε όλη την Ελλάδα μιας και ανίκανοι άνθρωποι διαχειρίζονται κονδύλια και διοικούν επιτροπές και Ομοσπονδίες.

Η Λέσχη μας, παρ`όλο τον πόλεμο που δέχεται από τέτοιους ανθρώπους, συνεχίζει τη δράση και τον αγώνα της για ένα καλύτερο αεροπορικό αύριο μέσα από δύσκολες και αντίξοες συνθήκες ελπίζοντας να προσελκύσει νέα άτομα με πραγματική αγάπη για την πτήση και το αεροπλάνο. Υπάρχει μεγάλη ανταπόκριση κι αυτό φαίνεται από τους 65.000 και πλέον επισκέπτες της επίσημης ιστοσελίδας μας τα 2 χρόνια λειτουργίας την ίδια στιγμή που άλλες αερολέσχες με 40 χρόνια ιστορίας καλούνε τους Γιαννιώτες να πετάξουν χαρταετό(!!!)την Καθαρή Δευτέρα(που μας πέρασε...)κι ενώ τα ανεμόπτερα που τους χάρισαν κάποτε,σαπίζουν σε αποθήκες....Να τους χαίρεστε κύριοι της ΕΛΑΟ,των επιτροπών κι όσοι τους δίνατε τόσα χρόνια κρατικό χρήμα και πανάκριβο εξοπλισμό.....

Καληνύχτα Ελλάδα.......

 

Τελευταία Ενημέρωση ( Δευτέρα, 14 Νοέμβριος 2011 21:11 )

 

Όταν μπήκαν οι Γερμανοί στην Αθήνα, 27 Απριλίου 1941, η πρώτη τους δουλειά ήταν να στείλουν ένα απόσπασμα υπό τον λοχαγό Γιάκομπι και τον υπολοχαγό Έλσνιτς για να κατεβάσει τη Γαλανόλευκη από τον Ιερό Βράχο της Ακρόπολης και να υψώσει τη σβάστικα.

Δεξιά ο Παρθενώνας, αριστερά οι Καρυάτιδες.  Από την ελιά τής Αθηνάς οι Γερμανοί αντικρίζουν στο ακραίο σημείο τού βράχου τής Ακρόπολης πού δεσπόζει τής πόλης, την γαλανόλευκη σημαία πού θ' αντικατασταθεί από τον αγκυλωτό σταυρό.  Η εθνική Σημαία με το μεγάλο σταυρό στην μέση λάμπει και τα χρώματά της τονίζουν και τονίζονται από τον Παρθενώνα που στέκει αγέρωχος και όμορφος όπως πάντα.

Εκεί στην θέση Καλλιθέα, στο ανατολικό σημείο του Ιερού Βράχου ο επικεφαλής του αποσπάσματος ζήτησε από τον εύζωνο που φρουρούσε τη σημαία μας να την κατεβάσει και να την παραδώσει.  Ο απλός αυτός φαντάρος, όταν στις 8:45 το πρωί έφθασαν μπροστά του οι κατακτητές της χώρας μας και με το δάκτυλο στην σκανδάλη των πολυβόλων τους, τον διέταξαν να κατεβάσει το Εθνικό μας σύμβολο, δεν έδειξε κανένα συναίσθημα. Δεν πρόδωσε την τρικυμία της ψυχής του. Ψυχρός, άτεγκτος και αποφασισμένος.. απλά αρνήθηκε! Οι ώρες της περισυλλογής, που μόνος του είχε περάσει δίπλα στην σημαία, τον είχαν οδηγήσει στη μεγάλη απόφαση. "ΟΧΙ"!

Τελευταία Ενημέρωση ( Τρίτη, 08 Νοέμβριος 2011 17:19 )

Περισσότερα...

 

Κάπου στα μέσα Μαΐου αποφάσισα για άλλη μια φορά να επισκεφτώ το αεροδρόμιο Μεσολογγίου. Αυτή τη φορά σχεδίαζα να μείνω 2 μέρες κι έτσι αφού συνεννοήθηκα με τον Κύριο Πρεβεζάνο για τη διαμονή μου στους κοιτώνες του αεροδρομίου, ξεκίνησα από τα Γιάννενα(όπου ως γνωστόν,δεν πετάει τίποτα...). Στρίβοντας στη διασταύρωση για το αεροδρόμιο η φωνή του Θανάση Παπακωνσταντίνου στο ραδιόφωνο μου έφτιαξε τη διάθεση. Φτάνοντας στο αεροδρόμιο συνάντησα τους μόνιμους μοντελιστές από την Πάτρα που τιμάνε με την παρουσία τους το χώρο αυτό παρά την ταλαιπωρία της απόστασης.

Τελευταία Ενημέρωση ( Τρίτη, 18 Οκτώβριος 2011 19:09 )

Περισσότερα...

 

Ο Αποστόλης Μαυροθαλασίτης, ήταν γνωστός στον χώρο του παραπέντε, σαν ένας από τους καλύτερους πιλότους-πρωταθλητές, με πολλές διακρίσεις. Μετά από ένα άσχημο ατύχημα σε παγκόσμιο πρωτάθλημα στο Μεξικό και άπειρες ταλαιπωρίες, γλύτωσε το θάνατο και συνεχίζει τον αγώνα του από το αναπηρικό του αμαξίδιο. Το πάθος του για την πτήση του έδωσε κουράγιο να ψάξει και να βρεί τελικά μια σχολή ΥΠΑΜ για άτομα με αναπηρίες στη γειτονική Ιταλία. Επικοινώνησε μαζί τους και ξεκίνησε τα μαθήματα και τις πτήσεις μέχρι που ήτανε έτοιμος για σόλο. Κάπου εκεί γνωριστήκαμε μιας κι εγώ είχα παρόμοιο ατύχημα με ελαφρύτερο τραυματισμό αλλά με σοβαρά προβλήματα και μεγάλο ποσοστό αναπηρίας. Μαθαίνοντας λοιπόν από τον Αποστόλη, θέλησα να επισκεφτώ κι εγώ τη σχολή εκείνη και να πετάξω μαζί τους. Όταν αποφάσισε λοιπόν να αγοράσει και να φέρει πετώντας το αεροπλάνο της σχολής που αγόρασε, πήρα την απόφαση να τον ακολουθήσω. Έτσι λοιπόν με ένα πολύ φτηνό αντίτιμο(20 ευρώ μαζί με τους φόρους)πήρα το δρομολόγιο της RyanAir από Θεσσ/νίκη για Bergamo και μετά από μια 2ωρη πτήση πάνω από Αλβανία, Γιουγκοσλαβία, Βενετία, προσγειωθήκαμε σε ένα καταπληκτικό επαρχιακό αεροδρόμιο με τεράστια κίνηση. Να σημειώσω ότι στα Γιάννενα έχουμε μεγαλύτερο αεροδρόμιο αλλά και πληθυσμό, πλην όμως ανύπαρκτη αεροπορική εκμετάλλευση για τους γνωστούς λόγους.....

Τελευταία Ενημέρωση ( Τρίτη, 18 Οκτώβριος 2011 19:09 )

Περισσότερα...

 

Την Μ.Πέμπτη επισκεφτήκαμε το αεροδρόμιο της Αερολέσχης Έδεσσας στην Παναγίτσα. Τρεις Ηπειρώτες, ο Δημήτρης Πατσούρας(ο εξεταστής), ο Αλέξης Γιάκατης(ο εξεταζόμενος) κι ο συνήθης ύποπτος(δηλαδή εγώ)σαν ανταποκριτής,δώσαμε ραντεβού στο όμορφο Μακεδονικό τοπίο. Ο λόγος της συνάντησης ήταν η εξέταση αέρος που επρεπε να δώσει ο Αλέξης προκειμένου να αποκτήσει το πτυχίο ΥΠΑΜ της ΥΠΑ. Αφού μετά από μερικούς μήνες εκπαίδευσης στη Σχολή του Πρόδρομου Μάτκαρη στην Κοζάνη, ολοκλήρωσε τον κύκλο πτητικής εκπαίδευσης κι αφού πρώτα είχε περάσει με επιτυχία τις θεωρητικές εξετάσεις, έφτασε κι η στιγμή της αλήθειας....

Η μέρα ήταν καταπληκτική, ηλιόλουστη και

Τελευταία Ενημέρωση ( Τρίτη, 31 Μάιος 2011 18:28 )

Περισσότερα...

 

<< Έναρξη < Προηγούμενο 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Επόμενο > Τέλος >>

Σελίδα 1 από 9

Ψάξε για . . .
Είστε όλοι εδώ;
Έχουμε 1 επισκέπτης συνδεδεμένους
Για δες, για δες!
slideshow033.jpg
Τι γνώμη έχεις;
Με τι προτιμάς να πετάς;
 
Χάρτης επισκεπτών